سندروم بانک جامع اطلاعات

23300 بانک جامع اطلاعات در ایران وجود دارد. صفحه گوگل را باز کنید و عبارت "بانک جامع اطلاعات" را جست‌وجو کنید. عبارت را به همین صورت در گیومه بگذارید و گرنه نتایج از یک میلیون هم بیشتر می‌شود. دکمه جست‌وجو را بزنید. این صفحه می‌آید. بی‌شک اگر عبارت‌های معادل این عبارت را هم جست وجو کنید، شمار نتایج از این هم بیشتر خواهد شد. شاید این بیماری همه‌جایی باشد اما باز هم گمان نمی‌کنم جست‌وجوی ترجمه‌ای از همین عبارت در زبان‌های ژاپنی یا حتی عربی این‌همه نتیجه داشته باشد.
به‌علاوه، اگر در تهران هستید و رادیو گوش می‌کنید  در هر بخش خبری یک خبر با مطلع ‍«بانک جامع اطلاعات ...» یا «طرح جامع ساماندهی ...» را می‌شنوید. همه این‌ها، نشان از یک بیماری دارد
دولت دوست دارد بگوید آمار دقیق همه چیز را دارد. می‌داند شهرستان گناباد چند دانشجو دارد و درباره اطلاعات زنان استان خراسان هم اطلاعات جامعی دارد.

اما این اطلاعات به چه کار می‌آید.

اول این که این اطلاعات جامع، نه جامعیت دارد و نه اعتبار. همین دو نمونه را اگر ببینید متوجه می‌شوید که از افراد خواسته می‌شود خودشان اطلاعاتشان را وارد کنند. (محض اطلاع عرض می‌کنم که خودِ من یک دو جین از این بانک‌ها را طراحی کرده‌ام و بیشترشان با همین منطق کار می‌کنند!)

دوم این که همه این اطلاعات حتی اگر خوب هم جمع شده باشند فقط بایگانی می‌شوند. هیچ سیستمی برای استفاده از این اطلاعات وجود ندارد. تنها سیستمی که من دیده‌ام و از این اطلاعات استفاده بهینه می‌کند همین رادیوی عزیز است که هر یک ساعت یک بار خبر از افتتاح طرح جامع بانک جامع اطلاعات در یک حوزه جدید می‌دهد. 

Obama's discourse on Iran

این علمای فضول

گزارش آقای مسجد جامعی از دیدارش با آیت الله سیستانی

درباره‌ی بستن مه‌زود

مه‌زود را بعد از سه سال بستم.
درباره‌ی تجربه مه‌زود، گفتنی‌ها و نگفتنی‌های زیادی هست.
مه‌زود پیش از هر چیز برای من یک جای بسیار آرام و خلوت برای فکر کردن بود، فکر کردنی که در بیشتر موارد به زنجیره‌ای از افکار بعدی منتهی می‌شد و مجالی برای بیان نمی‌یافت.
سکوت حاکم بر مه‌زود به همین خاطر بود.
احساس می‌کردم کار من، مثل کار مقنی‌های قنات مه‌زود است که باید در تاریکی و سکوت مطلق، جریان‌های باریک «آب» و «اطلاعات» را به هم متصل کنم و راهی بسازم برای رسیدن آنها به سطح زمین.
دوستِ دوری برایم پیام داد که اینها کار نیست. آب در لوله هست و اخبار در تلویزیون. تو که بلدی بیا و ببین و بگو امریکا چرا ایییین همه پیشرفت کرده و چه جوری می‌تونیم کله پاش کنیم و مث اون بشیم.
بعد دریافتم که مجالی برای تشریح جریان‌های زیبای زیرزمینی نیست، آقایان همه‌ی آشغال‌ها و تجربه‌های ناخواسته‌شان را به زیرزمین می‌رانند و برای همین از زیرزمین به‌شدت وحشت دارند.
بعد از مدتی تکه نان نفت‌آلود و کثیفی هم که می‌افتاد قطع شد.
و محکوم به توطئه شدم.
حالا با صد من بغض که از روی گلویم پیداست، مه‌زود را بستم و می‌خواهم به سفر بروم. نه به آفاق و نه به انفس، که به میان کثافت‌های پر هیجان و پرزرق‌وبرق «زندگی روزمره»، با یک عینک دودی، یک دست کت و شلوار اطو کشیده، یک کیف سامسونت، با ویزیتوری یا مسافرکشی.
شنیدم جهان پهلوان حسین رضازاده هم برای املاک رابینسون تبلیغ می‌کند.

تا اطلاع ثانوی، راه دیگری نیست.

ایمیل رسیده: فراخوان همکاری با سایت جامعه‌شناسی ایران

سایت جامعه شناسی ایران، به عنوان یک سایت علمی و اجتماعی مستقل بوده و بصورت کاملا غیرانتفاعی در تلاش برای دستیابی به اهداف زیر است:الف. کمک به طرح مهمترین مسائل مبتلابه جامعه ایران امروز با نگاهی همه جانبه نگر، بدون سوگیری و بارویکردی تاریخی-تحلیلی بمنظور دستیابی به راهکارهای چاره ساز،ب. کمک به طرح و توسعه مهمترین دیدگاه های نظری و تحلیلی در حوزه های مختلف جامعه شناسی در جهان و ایران برای توسعه جامعه شناسی درایران و تقویت جایگاه جامعه شناسی ایران و جامعه شناسان ایرانی در سطح جهانی، پ. کمک به توسعه اندیشه اجتماعی و نحوه روش شناختی طرح، شناسایی و راهیابی حل مسائل اجتماعی برای علاقمندان، دانش آموختگان و دانشجویان این رشته علمی و بخش اجتماعی و فرهنگی درکشورلطفا درصورت تمایل در زمینه های زیر با نشریه اینترنتی جامعه شناسی ایرانر همکاری نمایید
زمینه های همکاری با سایت
الف) ارسال مقالات و نوشتارهای نظری،تحلیلی و تجربی معتبر و علمی
ب) انجام مصاحبه با شخصیت های صاحبنظر در این رشته و حوزه در زمینه های مختلف مسایل اجتماعی و فرهنگی درایران و خارج از کشور
پ) تهیه گزارش های اجتماعی وفرهنگی از مسائل اجتماعی و فرهنگی ایران
ت) تهیه گزارش های اطلاع رسانی در زمینه برنامه های اجرایی توسعه فعالیت های اجتماعی و فرهنگی کشورهای توسعه یافته برای اقتباس در الگوی توسعه اجتماعی ایران و انتقال این تجارب
ث) ترجمه مقالات ارزنده صاحبنظران ایرانی یا خارجی دراین رشته در زمینه ایران و مسایل اجتماعی و فرهنگی پیش روی توسعه ملی و پایدار از زبان های مختلف به فارسی
ج) معرفی کتابهای فارسی وغیر فارسی در باره ایران و همینطور مسایل نظری مرتبط و در صورت امکان نقد آن برای خواننده ایرانی
چ) معرفی طرح ها و پروژه های پژوهشی و پایان نامه های فارسی و غیر فارسی یا داخل و خارج از کشور برای طرح و معرفی در سایت در راستای توسعه اندیشه و نگرش جامعه شناختی و تلاش برای راهیابی مسائل مرتبط در ایران
ح) معرفی آدرس های اینترنتی قابل دسترس در زمینه مقالات، مصاحبه ها، گزارش ها، کنفرانس ها، میزگردها، نقد و بررسی ها، پایان نامه ها، پروژه های پژوهشی و حتی برخی ابزارهای آموزشی همچون اسلاید ها و کلیپ ها و یا فلش های اجتماعی و فرهنگی مرتبط
خ) معرفی آدرس های اینترنتی مراکز، موسسات و پژوهشگاههای جامعه شناختی در حوزه های مختلف در داخل و خارج از کشور.
د) تهیه پیام های آموزشی و آگاهی بخش از نویسندگان و شخصیت های علمی دانشگاهی در حوزه های مختلف جامعه شناسی در ایران و جهان از جمله از متن مقالات نویسندگان منتشر شده در سایت .
درپایان آرزو می کنم توان و انگیزه حفظ و تو سعه این سایت که تا کنون به مدد فردی و مشورت و دلگرمی های بسیار دیگر دوستان و خوانندگان تهیه و تدوین شده است، چنان باقی بماند که در افق میان مدت و بلند مدت تاثیرات سازنده خود را بر ذهن و عمل فعالان و علاقمندان این رشته و بخش اجتماعی و فرهنگی بگذارد.

انجام کار گروهی برای انتشار درسایت: برای انجام کار گروهی و مشارکت علاقمندان کارازموده و توانمند در حوزه های مختلف جامعه شناسی و بررسی مسائل اجتماعی و فرهنگی ایران، می توانید با مطالعه منوی " فراخوان برای کار گروهی" در سمت راست سایت با مدیریت سایت تماس بگیرید.

صفحه نخست
ENGLISH ARTICLES

new scientific community in Iran

Farhad Khosrovkhavar in a paper delivered at The Iranian Studies Group at MIT (ISG):

This article explores the emergence of a new scientific community in Iran. In spite of all the major problems in the country, according to the prevailing international norms (the number of scientific articles published in international journals and their increase throughout the years), there is a remarkable progress made in some scientific fields in Iran during the last two decades. The aim of this article is to display the identity problems of this new group and their relationship to the Iranian society and the 'imagined' world scientific community at large.

To me, living in Iran, this new scientific community is formed here as well. Walking in the dark corridors of Tehran universities, I hear voices searching for new spaces for thinking and research.
Can anybody help me finding the full text of this paper?

Censorship in Iran, Ethnic Romance Version

Anne Penketh in The Independent:

Yaghoub Yaadali, a 36-year-old television director, received a suspended jail sentence last summer on charges of "spreading lies, defamation and insulting a tribal minority".

In his book, The Rules of Restlessness, a fictional character has an affair with a woman from an ethnic Bakhtiari village. It won Iran's highest honour for literature, the Golshiri award, in 2004. As with any other work, it was only published after obtaining permission from the Ministry of Culture and Islamic Guidance.

When he was sentenced to three months in jail, suspended for nine months, last September it caused a sensation in Iranian intellectual circles. He had already spent 47 days in prison. The judge ordered him to write four articles on "cultural and artistic personalities, each at a minimum length of one page on size A4 paper, to be published every six months" at his own expense.

His supporters were dumbstruck when, on appeal last month, the court toughened the sentence to actual imprisonment. "It's unheard of," said one Iranian. The writer was ordered to begin his sentence before the Iranian new year, (21 March) but hopes that if he completes the articles the jail time will be suspended.

The censor's verdict is even falling on new editions of published works. The Culture Ministry demands changes, and if the demand is not met, halts publication.